Na de Villamoord en de Pompmoord, is dit de derde serie voor de KRO-NCRV over een gerechtelijke dwaling. In juli 1993 wordt in het Bredase restaurant Peacock een 56-jarige vrouw, in de buurt bekend als oma Mok, op brute wijze om het leven gebracht. De rechter veroordeelt drie mannen en drie vrouwen. Het bewijsmateriaal is gebaseerd op eindeloze valse - en soms onder druk geconstrueerde - verklaringen van Jane, één van de veroordeelden. Keer op keer past zij haar verklaring aan. ‘Deze keer ga ik echt de waarheid vertellen.’
Dit keer hebben we gefocust op de illusie van een droom. Sommige scènes zijn vormgegeven als organische herinneringen. Is het zo gebeurd? Verdachten verschijnen en verdwijnen van de crime scene. Waren zij daar wel? Ook was er veel statisch beeldmateriaal aanwezig. Geen bewegend beeld van verdachten in het nauw, zoals bij de vorige series, maar wel veel dossiers en foto’s. Daarvan hebben we kleine 3D-scènes gemaakt, waarbij het net lijkt alsof je naar de foto's toe getrokken wordt met een vervreemdend, opzuigend effect.
Art direction | WOUW
Animatie | Wouter Kroese & Fokke Mars
Montage | Lofth
Documentaire Regisseurs | Joost van Wijk
Producent | KRO-NCRV